Το Γοργογύρι ενά χωριό πνιγμένο στο δάσος

Στο Γοργογύρι φθάνει κανείς ακολουθώντας τον δρόμο προς τα αριστερά μετά το γειτονικό Βαλτινό. Το Γοργογύρι φημίζεται για τα υδροτριβεία που λειτουργούν στην περιοχή με τα οποία ασχολούνται και οι περισσότεροι κάτοικοι. Τα υδροτριβεία τα συναντά κανείς κοντά στον Κεφαλοπόταμο, παραπόταμο του Πηνειού, στις πολλές πηγές αλλά και στις πολλές νεροδίνες. Το σπάνιο αυτό τοπίο συμπληρώνουν και οι τρεις βιότοποι που λειτουργούν στον Κεφαλοπόταμο, στο δάσος που βρίσκεται στη θέση « Παλιοκάπρι Λάκκα» και στην πηγή Γαύρου. Παλιά από τα νερά του Κεφαλοπόταμου λειτουργούσαν τρεις νερόμυλοι ενώ σήμερα λειτουργεί μόνο ένας.
Η φυσική ομορφιά του Γοργογυρίου προσφέρεται για απολαυστικούς περιπάτους, όπως αυτός που σε οδηγεί στην κορυφή του Σταυρού, στον Κόζιακα και που διαρκεί τέσσερεις ώρες αλλά και την κορυφή « Τρύπιο Λιθάρι», υψόμ. 1901μ. μπορείς εύκολα να την θαυμάσεις από την πλατεία του χωριού και τέλος το ψήλωμα « Ψήλες» είναι συνυφασμένο με δραστηριότητες της Αερολέσχης.
Στην πλαγιά «Αλαταριές», 500μ. δυτικά του χωριού, διακρίνονται τα θεμέλια τειχών του 5ου π. Χ. μέσα στα οποία βρέθηκε και αγωγός ύδρευσης, λίγο πιο πάνω και έξω από τα τείχη εντοπίζεται αρχαίο νεκροταφείο. Στη θέση «Παλιομονάστηρο»έξω από το χωριό, σύμφωνα με τους κατοίκους υπήρχε μοναστήρι που λειτουργούσε μέχρι το 1800. Στην πλατεία του χωριού ,που είναι υπερυψωμένη, έχει κτισθεί ο ενοριακός ναός του Γενεσίου της Θ/κου, με θαυμάσια αρχιτεκτονική, κτισμένη ως επί το πλείστον με πωρόλιθο, με πέτρινο ανώφλι και περιθυρώματα και σύμφωνα με σκαλισμένη στη νότια είσοδο επιγραφή ο ναός κτίσθηκε το 1857 από τον πρωτομάστορα Δημήτριο Θεοδώρου. Το όνομά του το συναντάμε και σε επιγραφή γραμμένη στην αραβοσιταποθήκη της μονής Δουσίκου. Στην γιορτή της όπως και στη γιορτή των Αγ. Αποστόλων μετά τη θεία Λειτουργία μαζεύονται όλοι στην πλατεία του χωριού και παρακολουθώντας παραδοσιακούς χορούς γεύονται φαγητό μαγειρεμένο στα γνωστά καζάνια.
πηγή εικόνας pindos.blogspot.com
πηγή κειμένου www.dimoskoziaka.gr